Ik kom aan in Middelkerke om naar mijn vakantiejob te gaan. Goed weer, goed humeur. Ik beslis om nog even naar de bank te gaan, voordat ik naar de bakker om mijn ontbijt te gaan, dat uit 2 donuts en een liter chocomelk bestaat. Ik kom aan bij het KBC kantoor, waar de deur klaarblijkelijk gesloten is, aangezien het de Vlaamse feestdag is. Ik wil dus mijn Fortis bankkaart uithalen, die mij aan de hand van een enkele swipe door de kaartlezer de deur van de financiële instelling zou openen. Ik haal mijn portefeuille boven, en ontdek een lege plaats: De bankkaart is weg.

Ik bel zo snel mogelijk Card Stop waar ze op professionele en competente wijze meteen mijn 2 kaarten blokkeren. Gelukkig heb ik nu nog een kleine 100€ cash bij me, anders zou ik een weekendje zoet zijn zonder geld.

Vrijdag gesloten, zaterdag brugdag, zondag rustdag…

Maandag 14 juli

Ik ga ‘s morgens vroeg naar de bank om er een vervangkaart te krijgen. Aangekomen in de bank is het meteen aan mij. Ik vertel de jonge jobstudente achter de dikke laag glas wat er aan de hand is.
Ze biedt me direct een vervangkaart aan, en vermeld duidelijk waarom ze geen ‘gewone kaart’ mag aanbieden. Gezien mijn ‘vast kantoor’ in Kortrijk is mogen ze mij geen ‘nieuwe kaart’ aanbieden. Mij kan het weinig of niets schelen hoe mijn bankkaart eruit ziet, zolang ik maar aan mijn eigen geld kan.
De jonge dame vraagt naar mijn identiteitskaart die ze nodig heeft om mijn identiteit vast te stellen, om zeker te zijn dat ik de houder van de kaart ben. Ik schuif deze zonder aarzelen over de beveiligde lade naar haar toe. Ze begint meteen naam, adres en nog wat andere gegevens over te typen, tot ze opeens vol verbazing opkijkt en mij vraagt:

Meneer, weet u dat u illegaal in België verblijft?

Ik grijns eens. Deze grap maken mijn vrienden wel vaker met mij.
Ik ben Luxemburger van nationaliteit, en ik woon al sinds mijn 5de hier in België. Ik heb in feite geen identiteitskaart volgens wat ik gelezen heb, maar een ‘verblijfsvergunning’ (die wel als identiteitsbewijs telt). Blijkbaar was dat stukje papier ‘vervallen’. Naast de woorden ‘Vervalt op:’ staat namelijk 01-07-2008.

De jonge dame achter het glas duwt enkele keren op het keyboard op een toets waar ‘ESC’ op staat, terwijl ze mij zegt dat ze mij geen bankkaart mag geven aan de hand van ‘vervallen’ papieren.
Ik kan haar dat niet kwalijk nemen, en verlaat de bank.

Over de middag stop ik met werken om meteen leuke portret foto’s te gaan maken, die vervolgens in het departement ‘Bevolking’ in het gemeentehuis zullen ingezet worden op mijn toekomstige identiteitskaart. Hoewel mijn huidige nog altijd een stukje karton met getypte gegevens is, zal de volgende dus ook een elektronisch paspoort zijn. ‘Leuk’ denk ik tot de man, die mij zonet allerhande papieren heeft laten ondertekenen, zegt dat ik een tweetal weken moet wachten op mijn nieuwe identiteitskaart. Hij biedt me een papier aan dat verklaart dat mijn huidige identiteitskaart nog geldig blijft tot ik mijn nieuwe kaart in bezit heb, met een uiterste datum vastgelegd in augustus.

Ik ga met dit papier en mijn oude identiteitskaart terug naar de bank. Ondertussen is het kwart voor vier in de namiddag. De bank sluit binnen een kwartier.
Ik schuif aan achter een oude dame in de bank. Even later is het aan mij. De jobstudente herkent mijn gezicht en vraagt naar mijn identiteitskaart. Ik biedt beide documenten aan. Ze kijkt er even naar en roept een vaste medewerker erbij. Die kijkt mij aan en vertelt mij het volgende:

Meneer, wij kunnen u geen bankkaart geven aan de hand van deze documenten. Dit zijn geen geldige identiteitsbewijzen. Wij kunnen aan de hand hiervan niet met honderd procent zekerheid aannemen dat u bent wie u claimt te zijn.

Oh, leuk… Ik begin wat geïrriteerd te worden door dit gekloot. Ik vraag haar of ik dan geld mag afhalen. Al mijn geld (een kleine 500€) mag ik niet  afhalen. Ik mag 60€ in ontvangst nemen. Sommigen vinden dit misschien vreemd, maar ik kan dus geen 2 weken leven op 60€… Ik vraag de de dame, die er zonet door de jobstudente werd bijgehaald, hoe ik wel aan een geldig identiteitsbewijs kon geraken, waardoor ik eindelijk weer mijn eigen bankkaart krijg.

U kunt misschien naar het politiekantoor gaan, waar u een attest van identiteit laat aanmaken.

Hoor je mij zuchten? Ik zuchtte echt.
Maar dan denk ik ‘Als ik mijn bankkaart terug krijg zal ik blij zijn dat dit achter de rug is’.
Ik verlaat de bank, en de dame sluit de deur af nadat ik buiten ben gewandeld.

Ik kom even later aan bij het politiekantoor te Middelkerke. Inspecteur Scalais haalt me bij hem in zijn bureau, waar hij me uitnodigt om alles uit te leggen. Hij kan niet zomaar dat soort attesten schrijven en uithandigen. Nadat ik hem de hele situatie heb voorgelegd, wil hij mijn papieren zien. Ik leg mijn vervallen verblijfsvergunning en het papier van de afdeling Bevolking voor hem. Hij staart even naar de documenten die voor hem liggen.

Jah, ik zie hier 2 officiële documenten.
1 verblijfvergunning op uw naam, met uw foto, uw handtekening, een stempel van de gemeente Middelkerke, en de handtekening van de burgemeester.
En hier ligt nog een papier met nog eens uw naam, nog eens uw foto, nog eens diezelfde stempel van diezelfde gemeente, en diezelfde handtekening van de burgemeester, dat beweert dat de bijhorende identiteitskaart geldig blijft tot einde augustus.
Lijken mij 2 erg officïele documenten. Waarom heb jij nog een ander identiteitsbewijs nodig?

Ik weet hier natuurlijk ook geen echt antwoord op, en vertel hem dat de bank hier blijkbaar een andere visie over heeft dan hij en ik. Hij pakt de telefoon op, en even later hoor ik hem vragen om doorverbonden te worden met het Fortis kantoor in de Kerkstraat te Middelkerke.

Dag Lieselot, U spreekt met inspecteur Scalais van het politiekantoor te Middelkerke.

Ik heb hier een klant van U voor me zitten die mij om een identiteitsbewijs vraagt, omdat U zijn bankkaart niet wilt vervangen aan de hand van zijn huidige papieren….
…
[Even stil, de dame aan de telefoon praat]
…
Ja, dat heeft hij mij vertelt, maar ik zie hier 2 officiële documenten liggen die hem duidelijk identificeren als Ronny Welter. Dit is bevestigd en bezegeld door de burgemeester en een stempel van de gemeente Middelkerke. Dit zijn geldige papieren. Ik kan hier niet zomaar identiteitsbewijzen aanmaken en verdelen.
…
[De dame antwoord]
…
Kijk mevrouw, weet u wat ik zal doen? Ik zal deze jonge man morgen om 10 uur naar uw kantoor sturen. Hij zal u deze papieren nogmaals presenteren, en u zult hem dan zijn vervangkaart geven. Als u dan nog beslist om dat niet te doen, kom ik om 10.30 persoonlijk voorbij – in uniform – om u te helpen bij het veranderen van uw gedacht omtrent deze kwestie.

Dit gezegd zijnde, hangt de inspecteur geïrriteerd de hoorn op.

Weet je waarom het vandaag mooi weer is?

Ik kijk hem verbouwereerd aan…

Ik ben normaal een motorrijder in dienst. Vandaag en morgen moet ik bureauwerk doen. En dan is het weer eens goed weer.

Dat verklaart dus de manier van aanpakken met de dame aan de telefoon.

Dinsdag 15 juli

Ik sta in het bankkantoor. Zo dadelijk is het mijn beurt.

De jonge jobstudente ziet mijn gezicht, en schiet spontaan in de lach. Ze weet al wat er gaande is. Ze roept de persoon erbij, die de avond ervoor het sympathieke gesprek met inspecteur Scalais aan de telefoon had . De dame begint meteen weer uit te leggen dat ze mij geen bankkaart mag geven.
Ik ben een vriendelijke persoon. Ik ben altijd vriendelijk, en ik heb met iedereen en alles geduld, maar dit is echt de druppel.
Ik vertel haar van dat ik met ‘de politie, mijn vriend’ zal afkomen als ik mijn kaart niet krijg.
Ofwel heeft deze vrouw panische angst van uniformen, ofwel zal mijn gezicht boekdelen gesproken hebben, want even later verscheen er een blinkend bankkaartje, met daarbij een enveloppe (waarin ik de code voor de kaart zal vinden), en een papier waar mijn handtekening op hoort.

5 minuten later sta ik op straat met mijn eigen bankkaart.
Ik ben blij, en ga om mijn ontbijt bij de bakker:
2 donuts en 1 fles chocomelk.