Online errors en de manier van handelen

Ik ging daarnet even een overschrijving uitvoeren op de Fortis site. Tegenwoordig is online banking geen stunt meer. De routine volgt: ik ga naar de website, klik naar de pagina om me in te loggen, steek mijn bankkaart in het Vasco apparaatje dat mij even later wat nummertjes geeft die ik moet intypen. Niets vreemd dus.

Eens ik op ‘Log in’ klik krijg ik weliswaar een fout…

Excuseer? Ik moest het echt bijna 3 keer lezen, alvorens ik vaststelde dat ik moest ‘bellen’ naar hun technische dienst om hun te vertellen dat er iets fout was. Het feit dat ik de foutcode van het scherm moet aflezen, en moet doorgeven aan de telefoon maakt het wel helemaal bont.

Waarom bellen? En dan nog wel niet op een 0800 nummer…
Gewoon submitten naar de interne bug-database zou te makkelijk zijn, neem ik aan. De website staat er toch gewoon? Waarom niet gewoon ergens een errorlog maken, en doormailen naar de technische dienst? De website is verbonden met het internet, dus waarom niet deze foutcode zelf ergens opslaan, en zelf de dienst op de hoogte brengen? Online bankieren is tenslotte bedoeld om jezelf tijd te besparen. Niet om straks een half uur aan de telefoon te gaan hangen, en hen te vertellen welke foutcode op mijn scherm staat. Dat had het systeem zelf ook wel kunnen doen.

Ik versta compleet niet wat de logica achter deze techniek is.
Je zou kunnen denken dat het ten voordele van de veiligheid is, maar dan versta’k de link al helemaal niet meer…

Tegenwoordig zijn er al toepassingen die hun eigen fouten kunnen verbeteren, zonder de gebruiker daarvan iets ziet of weet. Dit is compleet het tegenovergestelde. Wat gaan we volgend jaar krijgen? ‘Stuur een aangetekende brief naar instantie xyz‘?

Voor alle duidelijkheid: ik heb niet gebeld. Ik zal straks wel gewoon naar de bank gaan, en daar mijn overschrijving uitvoeren.

Bureaucratie is (the) shit

Vrijdag 11 juli

Ik kom aan in Middelkerke om naar mijn vakantiejob te gaan. Goed weer, goed humeur. Ik beslis om nog even naar de bank te gaan, voordat ik naar de bakker om mijn ontbijt te gaan, dat uit 2 donuts en een liter chocomelk bestaat. Ik kom aan bij het KBC kantoor, waar de deur klaarblijkelijk gesloten is, aangezien het de Vlaamse feestdag is. Ik wil dus mijn Fortis bankkaart uithalen, die mij aan de hand van een enkele swipe door de kaartlezer de deur van de financiële instelling zou openen. Ik haal mijn portefeuille boven, en ontdek een lege plaats: De bankkaart is weg.

Ik bel zo snel mogelijk Card Stop waar ze op professionele en competente wijze meteen mijn 2 kaarten blokkeren. Gelukkig heb ik nu nog een kleine 100€ cash bij me, anders zou ik een weekendje zoet zijn zonder geld.

Vrijdag gesloten, zaterdag brugdag, zondag rustdag…

Maandag 14 juli

Ik ga ’s morgens vroeg naar de bank om er een vervangkaart te krijgen. Aangekomen in de bank is het meteen aan mij. Ik vertel de jonge jobstudente achter de dikke laag glas wat er aan de hand is.
Ze biedt me direct een vervangkaart aan, en vermeld duidelijk waarom ze geen ‘gewone kaart’ mag aanbieden. Gezien mijn ‘vast kantoor’ in Kortrijk is mogen ze mij geen ‘nieuwe kaart’ aanbieden. Mij kan het weinig of niets schelen hoe mijn bankkaart eruit ziet, zolang ik maar aan mijn eigen geld kan.
De jonge dame vraagt naar mijn identiteitskaart die ze nodig heeft om mijn identiteit vast te stellen, om zeker te zijn dat ik de houder van de kaart ben. Ik schuif deze zonder aarzelen over de beveiligde lade naar haar toe. Ze begint meteen naam, adres en nog wat andere gegevens over te typen, tot ze opeens vol verbazing opkijkt en mij vraagt:

Meneer, weet u dat u illegaal in België verblijft?

Read the rest of this entry »